„Jak cię widzą, tak cię piszą” – dobre obyczaje w życiu codziennym.

    Każdy z nas jest indywidualnością, ma inną osobowość, temperament. Często denerwują nas nakazy i zakazy, ograniczają normy i przepisy, usztywniają zasady i reguły. Ale spróbujmy bez nich żyć! Wyobraźmy sobie choćby jeden dzień, w którym wszystko jest dozwolone i nic nie jest zabronione, każdy może robić co chce, jak chce i kiedy chce. Byłby to zapewne najgorszy dzień w dziejach ludzkości. Żyjąc wśród ludzi musimy przestrzegać praw i zwyczajów. Nie możemy też lekceważyć reguł dobrego wychowania, chociaż za ich łamanie nie grozi nam mandat czy więzienie.

Co kryje się pod pojęciem „reguły obyczajowe” ?

Reguły obyczajowe obejmują:

• postępowanie w kontaktach międzyludzkich: pozdrowienie, przedstawienie, tytułowanie, zachowanie się przy stole,
• przyjmowanie gości i interesantów,
• ubiór, czystość i higienę,
• zachowanie się w pracy, urzędzie, samochodzie, tramwaju, na ulicy,
• umiejętność prowadzenia rozmowy
• urządzenie mieszkania, organizację miejsca pracy,
• ruchy i odruchy

    Obejmują one również umiejętność opanowania niechęci i uprzedzeń, nie ujawnianie złego humoru oraz takie cechy, jak dyskrecja, umiejętność słuchania, punktualność, słowność, skromność i uprzejmość.

Nieeleganckie gesty, czynności, odruchy:

• pokazywanie palcem, zwłaszcza na jakąś osobę,
• trzymanie rąk w kieszeniach podczas rozmowy,
• trzaskanie drzwiami - zupełnie niedopuszczalne; drzwi trzeba zawsze przytrzymać i zamknąć "aksamitnie", nawet, jeśli bardzo się spieszymy; w kłótni trzaskanie nie jest argumentem, tylko czynnością agresywną, obraźliwą;
• podrygiwanie kolanem podczas dyskusji
• "rozwalanie się" na fotelu, krześle
• bujanie się na tylnych nogach krzesła
• siadanie na brzeżku krzesła, fotela, czy kanapy
• zakładanie nogi na nogę w ten sposób, że kostka jest oparta na kolanie
• uderzanie pięścią w stół
• dotykanie na wystawie dzieł sztuki i innych eksponatów
• odwracanie się plecami do rozmówcy, ani do żadnej innej osoby, w pobliżu której znajdujemy się w towarzystwie
• drapanie się w towarzystwie (także w głowę na znak zakłopotania)
• dłubanie w nosie
• plucie na podłogę czy gdziekolwiek indziej
• pociąganie nosem,
• bawienie się , maniakalne, tym, co pod ręką
• podśpiewywanie, pogwizdywanie w towarzystwie
• przywoływanie kogoś gwizdem
• głośne przywoływanie kogoś z okna, albo na ulicy
• wzruszanie ramionami
• ślinienie palca przy kartkowaniu
• ocieranie końca buta o nogawkę spodni
• spoglądanie na zegarek w trakcie zabawiania gości, w trakcie uroczystości, za stołem prezydialnym (prelegent natomiast może spojrzeć na zegarek, czasem jest to nawet wskazane)
• podciąganie spodni w pasie przy świadkach

Pamiętaj o pozdrowieniach
Każdy, kto dobre ma wychowanie,
mówi „Dzień dobry” na powitanie.
Na pożegnanie zaś „Do widzenia”
bo to są miłe pozdrowienia.

Używaj zaczarowanych słów!
Dziecko dobrze wychowane
słowa zna zaczarowane
i na co dzień je stosuje
„Proszę”, „Przepraszam” „Dziękuje”

Szanuj zabawki!
Gdyby zabawki mówić umiały,
chętnie by z Tobą porozmawiały,
że pragną dobrze być traktowane,
bo wiedzą wtedy, że są lubiane.

Ustąp miejsca!
Ustąp miejsca starszym,
nie myśl wciąż o sobie.
Kiedy Ty dorosły będziesz,
ktoś ustąpi Tobie!

Baw się zgodnie z innymi!
Zabawki frajdy dają wiele,
gdy się z dziećmi nimi dzielę.
To naprawdę świetna sprawa –
zgodna, wesoła zabawa!

Pozwól odpocząć rodzicom!
Nie hałasuj wtedy właśnie,
gdy w fotelu tata zaśnie.
Pomyśl także o mamusi –
ona też odpocząć musi.

Szanuj książki!
Twoja książka nie lubi,
gdy swoje kartki gubi
i dlatego grzecznie prosi,
byś jej nigdy nie tarmosił

Zasłaniaj buzię!
Kiedy bierze Cię ziewanie,
kaszel albo też kichanie...
zasłoń usta rączką swoją,
przecież inni obok stoją

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Dzień dobry Tato i Mamo kochana,

dzień dobry wszystkim mówię już od rana.

Dzień dobry wołam do pana sąsiada,

dzień będzie dobry nawet gdy deszcz pada.

 

Pogłaszczę pieska, przytulę też kotka,

Dzień dobry powiem jeśli kogoś spotkam.

Pomacham ręką do pana sąsiada,

Już świeci słońce, deszczyk przestał padać.

    Dzień dobry, do widzenia, proszę, przepraszam, dziękuję – to są właśnie słowa, które nic nie kosztują, a przynoszą wiele korzyści, pozwalają nawiązać pozytywny kontakt, stwarzają życzliwą atmosferę. Dzięki nim dzieci nawiązują właściwe relacje między sobą i uczą się panowania nad złymi emocjami. Może im towarzyszyć gest podawania ręki.

W naszym języku jest kilka słów, których nadal należy używać. Mogliby powiedzieć, że te słowa są kluczem do ludzi - pierwszymi drzwiami. Korzystanie z nich sprawi, że będziemy traktowani grzecznie. Głos służy do komunikacji, a grzeczny głos pomaga szybciej komunikować się.

Te słowa to: dzień dobry, do widzenia, proszę, dziękuję, przepraszam, przykro mi.

„Dzień dobry” mówimy do sprzedawców, pacjentów w poczekalni, pasażerów w przedziale, wszędzie, gdzie wchodzimy i zastajemy ludzi, z wyjątkiem komunikacji miejskiej. Dzień dobry mówimy do sąsiadów, znajomych, rodziców naszych kolegów, nauczycieli. Wątpliwości – mówić czy nie – rozstrzygamy zawsze na korzyść „Dzień dobry”.

Nigdy nie zaszkodzi, nic nie kosztuje. Wśród rówieśników zamiast „dzień dobry” używa się zwrotów: cześć, hej, w zależności od mody.

„Do widzenia” stanowi ciąg dalszy „dzień dobry”. Skoro przywitaliśmy się, trzeba się pożegnać. Możemy do rówieśników mówić: cześć, hej, pa, bywaj, trzymaj się.

„Proszę” jest to słowo o wielu znaczeniach. Oznacza nie tylko prośbę: proszę o to lub tamto. Używa się też „proszę” w sensie „słucham”, w sensie „zapraszam”. „Proszę” mówimy przepuszczając w drzwiach lub na schodach, podając coś, pomagając w czymś, ustępując miejsca.

Kolejne czarodziejskie słowo brzmi: „dziękuję”. Dziękuję wyraża fakt, że doceniamy, rozumiemy, że ktoś się dla nas wysilił, włożył wiele serca, starał się. Wszelkie dziękuję, że zrobiłaś, pamiętałaś, wyszukałaś, przyszyłaś, powtórzyłaś. „Dziękuję” jest też w stałym użyciu     w kontaktach z nieznajomymi, „dziękuję” kończy rozmowy urzędowe.

Uwaga: odpowiedzią na „dziękuję” wcale nie jest „proszę”. Odpowiedzią na „dziękuję” jest najczęściej także „dziękuję” lub: „ależ to drobiazg”, „nie ma o czym mówić”, „cieszę się, że się podoba”, „dobrze, że się przydało”, „o, to żaden kłopot”.

„Przepraszam” nie jest tylko słowem dla tych, którzy czują się winni. „Przepraszam” nic nie kosztuje, a dowodzi, że zauważamy tych, którym mimo woli, niechcący lub z konieczności sprawiliśmy kłopot, przykrość, niewygodę. „Przepraszam” jest wstępem do pytań, które zadajemy, gdy przerywamy komuś pracę, zadumę, lekturę.

Dorotka 

Pewnego dnia, gdy mała Dorotka siedziała sama na huśtawce i grzebała patykiem w ziemi, podeszły do niej dwie dziewczynki: - Cześć. Chcesz cukierka? – zapytała jedna z nich i wyciągnęła w stronę Dorotki paczkę z pysznymi karmelkami. – Proszę bardzo - dodała. Dorotka wzięła cukierka bez słowa, włożyła do buzi i dalej siedziała naburmuszona. - I jak? Smakuje ci? – zapytała druga dziewczynka. - Może być – odparła Dorotka nie patrząc nawet na swoją rozmówczynię, tylko nadal grzebiąc patykiem w ziemi. Dziewczynki stały przez chwilę bez słowa, a potem ta pierwsza jeszcze raz zwróciła się do Dorotki: - Może pójdziesz pobawić się z nami w piaskownicy? - Fajnie! – ożywiła się na te słowa Dorotka, rzuciła patyk i pobiegła w stronę piaskownicy przepychając się pomiędzy dwiema dziewczynkami, które stały obok siebie. Jedną z dziewczynek popchnęła tak mocno, że ta przewróciła się i stłukła sobie łokieć. Dorotka tylko spojrzała na nią i krzyknęła z daleka: - No wstawaj szybko i chodźcie się bawić. Ale dziewczynki nie chciały już bawić się z Dorotką, tylko ta druga pomogła wstać tej pierwszej i poszły razem w swoją stronę. A nasza Dorotka znowu została sama.

Całej sytuacji przyglądała się pewna staruszka, która siedziała na ławce i głaskała dużego burego kota. - Dorotko – zwróciła się do dziewczynki. – Chciałabyś zostać wróżką i sprawić, że dzieci będą chciały się z tobą bawić? - Tak, proszę pani. Bardzo bym chciała – odpowiedziała Dorotka i usiadła na ławce obok staruszki. - W takim razie zdradzę ci pewien sekret. Są takie trzy proste czarodziejskie słowa, które działają jak zaklęcia. Kiedy je wypowiadasz, inni ludzie są dla ciebie mili i ty jesteś miła dla innych. - Jakie to słowa, proszę pani? – zainteresowała się Dorotka.

- PRZEPRASZAM, PROSZĘ, DZIĘKUJĘ. To właśnie są te słowa, Dorotko. Kiedy ktoś częstuje cię cukierkami, powinnaś użyć słowa DZIĘKUJĘ. Jeśli sama kogoś częstujesz, słowa PROSZĘ. To słowo przydaje się również wtedy, gdy chcesz coś od kogoś otrzymać. Kiedy natomiast chcesz, aby ktoś ustąpił ci drogi, a już na pewno, gdy kogoś potrącisz lub zrobisz mu inną przykrość, powinnaś użyć słowa PRZEPRASZAM.

Dorotka słuchała tego, co mówi staruszka, ale była trochę zawiedziona, że te magiczne zaklęcia to nie żadne „abrakadabra”, ale takie zwykłe słowa. Staruszka zauważyła jej smutną minę i powiedziała: - Uprzejmość często działa jak magia. Zacznij używać słów, których cię nauczyłam, a sama się o tym przekonasz. „Właściwie mogę spróbować. Co mi szkodzi?” – pomyślała Dorotka i postanowiła od razu sprawdzić, czy to działa: - Pozwoli mi pani pogłaskać swojego kota? – zapytała. – Bardzo proszę – dodała po chwili, a starsza pani uśmiechnęła się do niej promiennie i odrzekła: - Oczywiście, Dorotko. Możesz go nawet zabrać na spacer. Odtąd Dorotka używała magicznych słów tak często, jak tylko nadarzała się ku temu okazja. Teraz już nie była tylko małą i śliczną, ale także miłą dziewczynką. Inne dzieci od razu to zauważyły i szybko polubiły zabawę z Dorotką. Zaczęły nawet nazywać ją Wróżką, bo kiedy pojawiała się w pobliżu uprzejma i uśmiechnięta, wszystko wydawało się piękniejsze, a jej żółty berecik świecił prawie tak jasno jak słońce.

Przydatne mogą być również książki poświęcone zasadom dobrego wychowania dla najmłodszych. Oto przegląd tych najbardziej wartościowych.

Magiczne słowa. Krok po kroku - Chmurska Paulina

Bon czy ton. Savoir-vivre dla dzieci – Grzegorz Kasdepke

Dobre obyczaje, czyli w lekkim tonie o bon tonie – Agnieszka Frączek

Dobre wychowanie wierszem – Bożena Pierga

Dobre maniery czyli savoir-vivre dla dzieci – Joanna Krzyżanek

Dobre maniery. W domu, na przyjęciu, w szkole – Jarosław Górski

  Kochane Dzieci!

Czym jest dyskryminacja?

    Jest to zachowanie społeczne, w którym ludzie, grupy lub przedstawiciele władzy traktują innych ludzi w sposób zazwyczaj gorszy niż pozostałych w tych samych sytuacjach lub okolicznościach. Zazwyczaj takie nierówne traktowanie spowodowane jest określonymi cechami, które różnią tych ludzi lub osoby od innych.

Czym jest stereotyp?

    Stereotyp to utrwalony, powszechny sąd o kimś lub o czymś, przypisujący komuś lub czemuś określone trwałe i niezmienne cechy dla nich charakterystyczne. Takie sądy najczęściej są uogólnieniami i uproszczeniami. Bardzo często mają negatywny wydźwięk. Stereotypy stanowią filtr przez który postrzegani są przedstawiciele określonych grup lub społeczności, niezależnie od swoich cech indywidualnych.

Czym jest godność?

    Godność człowieka – poczucie własnej wartości i szacunek dla samego siebie, co wyraża się w pragnieniu posiadania także szacunku ze strony innych z uwagi na swoje walory duchowe, moralne czy też zasługi społeczne.

Czym jest tolerancja?

    Tolerancja - oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania choćby były całkowicie odmienne od własnych, albo zupełnie z nimi sprzeczne.

Czym jest uprzedzenie ?

    Uprzedzenie do kogoś lub czegoś występuje wówczas, gdy jednostka podejmuje ocenę, wyraża negatywny osąd bez wcześniejszego doświadczenia z daną osobą czy zjawiskiem, najczęściej na podstawie fałszywych lub niekompletnych informacji.

Mam dla Was kolejne zadanie :)

    Dzisiaj ćwiczymy rysowanie, przygotuj swoje ołówki różnej twardości, kartką z bloku A4. Zapoznaj się z instrukcją rysowania portretu krok po kroku. 

    Narysuj swój autoportret przy użyciu lustra, postaraj się oddać swoje podobieństwo. Życzę dobrej zabawy i udanej pracy, na efekty czekam do 16 listopada.

---------------------------------------------------

    Aby ten czas spędzony wspólnie z dziećmi był przyjemny oraz wartościowy nauczyciele świetlicy przygotowują dla Państwa na bieżąco wiele ciekawych propozycji zabaw i pomocy.

Poniżej prezentujemy kilka z nich:

• Kolorowanki, wykreślanki, rebusy, łamigłówki.

https://www.dla-dzieci.com.pl/kolorowanki/kolorowanki_jesien.html

https://www.dla-dzieci.com.pl/lamiglowki/

https://www.dla-dzieci.com.pl/lamiglowki/rebusy.html

https://www.dla-dzieci.com.pl/lamiglowki/wykreslanki_dla_dzieci.html

Pozdrawiam cieplutko 😀 – nauczycielka świetlicy